Ik geloof dat ik uitgedroogd ben! Dinsdagavond. Ik wilde een nieuw boek lezen…daar stond hij..eigenlijk al jaren in onze kast. Kluun. Komt een vrouw bij de dokter. Man wat een boek! Ik heb zitten lachen en zitten janken en hem uiteindelijk om 1.15 vannacht uitgelezen. Met een heel betraand gezicht en een dikke snottebel uit mijn neus. Na het boek meteen lief gesmst dat ik ontzettend veel van hem houdt. Ik kreeg opeens zo’n steek in mijn hart nadat ik het boek had gelezen. Zo’n steek die zegt dat ik lief ook zou kunnen verliezen aan zoiets verschrikkelijks als kanker. Al weet hij natuurlijk allang dat ik ontzettend veel van hem houd toch moest het even weer opnieuw gezegd worden. Kanker. Nu iets dat ik zo enorm vrees door dit boek. Ik heb besloten om alles te doen wat ik wil, te genieten van het leven…want opeens besef ik weer dat het zo voorbij kan zijn.

Lief move over…want ik heb 2 nieuwe liefdes in mijn leven. Nou ja…een oude en een nieuwe. Nummer 1 is mijn nieuwe jurk die ik gekocht heb voor een bruiloft. Hij is gewoon gemaakt voor mij! Echt ik zeg dit niet vaak maar ik zie er echt perfect uit in HET jurkje. Ik kan niet wachten totdat de dag is dat ik hem de hele dag mag dragen, dat hij de hele tijd mijn huid aan mag raken. Oooh echt ik vind mijn nieuwe liefde gewoon geweldig! En eigenlijk zit ik mij nu te bedenken dat ik vaker jurkjes moet kopen…wat ik? jurkjes? Hmm misschien is het wel bevlieging ofzo haha.

Nummer 2…mijn fiets…wat? issie nieuw? Neeee hij is gemaakt! Mijn o zo trouwe fiets die mij al jaren van hot naar her brengt leeft weer! Ik kan mijn geluk niet op dat ik weer heerlijk…op de lekkerste fiets kan fietsen. Echt ik ben weer totaal verliefd op mijn bijna nieuwe fiets.

Oke oke eerlijk is eerlijk…lief blijft op nummer 1 staan. Aaaahhhh ik ben weer tot over mijn oren verliefd op lief…hoe kan dat nou weer? Echt alles vind ik leuk aan hem!

Voordat dit blogje druipt van de kwijl ga ik kappen…mensen ik spreek jullie laters!

Vanmorgen toen ik mijn lief gedag zoende en hem nog even knuffelde besefte ik dat liefde zoiets moois kan zijn en in zoiets kleins kan zitten. Soms is het gewoon heel eventjes iets magisch. En dat kan iets heel onbenulligs zijn hoor. In de lach schieten om iets heel kinderachtigs, elkaar heel verliefd aankijken in de regen terwijl je op de trein wacht, hem begluren terwijl hij ligt te slapen of hem allerlei gekke bekken zien trekken omdat het spelletje niet lukt. Af en toe vliegen gewoon de vlinders weer in de rondte en zit ik op een magische roze wolk. Zaterdagochtend. Ik had zulke lekkere muziek op het zonnetje scheen en ik liep naar lief toe. Alleen al dat ik naar hem toe liep en niet naar school maakte het verschil. Stilletjes sloop ik zijn kamer in en maakte ik hem wakker. Zijn geur, zijn huid, heerlijk om dat dan even te ruiken en te voelen…al duurt het soms maar 5 minuten. Echt ik ben een romanticus…in dit soort dingen dan. Want echt als lief een keertje de hele kamer vol zou zetten met kaarsen…ik denk dat je mij dan kan opvegen en dat ik de komende 2 uur niet meer stop met lachen. Wel geloof ik dat iedereen romantisch is…romantisch op zijn of haar eigen manier. En dat hoeft heus niet grootst te zijn…lief’s favoriete snoep meenemen is dan soms al genoeg.

Trouwens even tussendoor…ik realiseer mij nu pas dat dit de eerste keer sinds tijden is dat ik over de liefde praat…en nee er is niks ernstigs aan de hand.

Oke waar was ik gebleven? Ow ja snoepje meenemen. Het zou raar zijn om lief te verliezen. Je hebt toch je eigen ritme en je eigen leven samen opgebouwd. Het zou raar zijn hem niet zomaar meer te kunnen bellen, niet meer naar zijn huis te rijden en geen deel meer te zijn van zijn familie. Het lijkt mij zo raar dat iemand anders die plaatst dan inpikt. Dat iemand anders ook weer net zo geliefd word als jou. Dat zij dan net zo van zijn geur geniet als dat ik ooit gedaan heb. Echt dat vind ik zo raar! En ik wil altijd zeggen dat het niet gebeurd. Dat ik hem nooit zal kwijt raken. Maar ergens weet ik dat het zomaar kan gebeuren. Meestal op de momenten dat je het, het minst verwacht…tja wanneer verwacht je het eigenlijk? En dan nog….zelfs als je dan je toen-lief bent kwijtgeraakt denk ik nog dat liefde iets moois is. Want wees nou eerlijk…je zal dan toch altijd aan lief terug denken met een lach op je gezicht? Denkend aan de keer dat jullie op de grond lagen van het lachen of de opmerkingen die jullie samen maakte. Jeweetwel opmerkingen die jullie alleen konden maken.

De liefde is mooi…die ene keerzijde alleen niet…die keerzijde die verliezen heet. Maar ook dat zal uiteindelijk wel iets moois worden, toch?!

Ik kan mij voordoen als een bad ass girl maar dat ben ik nou eenmaal niet. Nee ik ben lief, gewoon lief, niks meer, niks minder. Soms haat ik het en zou ik wel wat meer ballen willen hebben. Of zou ik willen dat ik gewoon maar wat uit de kast kan pakken en er dan evengoed geweldig uit kan zien. Zo ben ik niet…ik moet er goed over nadenken wat ik aantrek en zelfs dan ziet het er niet altijd top uit. Ik klaag niet hoor veel dingen heb ik wel mee…zoals mijn liefheid dus. Maar af en toe is dat zo’n struikelblok. Ik zeg soms gewoon te snel ja op vragen waarop ik liever nee had gezegd, of joh dan kom ik je toch ophalen…terwijl ik daar dan totaal geen zin in heb. Ik ben dus te aardig. Fijn! Ik probeer dat nu wel te veranderen, want dit is immers mijn leven waarin ik dus moet doen waar ik zin heb. Oke met hier en daar iets waar je totaal geen zin in hebt maar wat moet (verjaardag van oma, visite enzo). Moi wilt al jaren een tongpiercing…en de laatste tijd dus echt super super graag. En wat doe ik? Wachten totdat de piercer mij onderhand komt smeken om er 1 te nemen. Ja want dat durf ik dan weer niet…pfff ik wil ballen! Ik voel mij niet zielig hoor, integendeel…sommige dingen maken mijn leven ook wel weer leuker.

Blunders bijvoorbeeld…jaa daar ben ik namelijk heel erg goed in. Vorige week zaterdag. Bioscoop. Ik dacht dus dat ik een "klein" boertje moest laten…doe mijn mond open…nou ik denk dat heel Almere trilde want dat was echt geen "kleintje". Gevolg…ik schaamde mij kapot…en zocht naar het bekende luik waarin ik kon duiken….maar tja het was donker dus die heb ik niet kunnen vinden. Ach nu heb ik in ieder geval weer om wat te vertellen.

Oow mensen…het is lente!! De verliefdheids vlinders vladderen daardoor in het rond en de krokussen groeien zowat uit mijn oren. Om de 1 of andere reden bloei ik helemaal op als de zon weer gaat schijnen.

Boys and girls…ik ga er weer vandoor. Ik moet namelijk nog douchen en nog het 1 en ander doen vandaag.

P.s Wat zijn jou leuke maar minder leuke kanten?

Ik heb het gedaan…en nee niet in een vlaag van verstandsverbijstering maar gewoon op een moment dat ik compleet helder kon nadenken. Ik kan het nauwelijks geloven…weer 4 jaar. Men als ik klaar ben, ben ik gewoon 25…25!! Een heleboel mensen zijn dan al getrouwd, hebben kinderen en rennen dagelijks naar hun werk op die leeftijd. Moi? Neuh ikke niet. Ik heb dan net weer mijn diploma. Ik sta echt voor de meest volle 100% achter mijn beslissing want ik geloof dat dit echt is wat ik wil. Zei ik dat niet al eerder? Anyway ja ik ga het dus doen…jullie lezen nu een blog van een toekomstig maatschappelijkwerkster. Poeh wat klinkt dat zwaar. Om eerlijk te zijn kan ik niet wachten totdat het september is…al zegt dat hele kleine stemmetje in mijn achterhoofd wel dat ik mijn oude school verschrikkelijk ga missen. Het voelt zo enorm raar dat ik eindelijk de knoop heb doorgehakt. Nou ja ik kan in iedergeval wel zeggen dat ik er wel enorm goed over na heb gedacht. HVA here i come!

Ja het is een tijd geleden dat ik geblogt heb en ja ik zou jullie willen beloven dat ik elke dag wel weer zou bloggen maarrr ik kom het waarschijnlijk toch niet na. Des te leuker is het als ik dan toch wel weer een keer blog toch?

Uhm hoe is het met mij? Goeeddd nog steeds…al baal ik nogal van school maar dat is dus een apart verhaal. En dat heb ik jullie al een keer uitgelegd. Ik heb er gewoon geen trek meer in..alleen soms…dan ja…dan voelt het ff goed. Dan ben ik thuis aan het werk en denk ik jaaaaa dit is leuk…alleen dat is voor korte duur, kortom ik word er een beetje moedeloos van…maar oke anyway.

Vanmorgen zat ik weer lekker in de trein en opeens zomaar uit het niets had echt zo’n zin om daar keihard uit mijn dak te gaan. Ik had Pink opstaan en aangezien ik zondag naar dr concert ben geweest ben ik weer helemaal into Pink. Ik had zin om net als haar in de stangen te gaan hangen en als een gek te gaan zingen. Mijn stem klinkt alsof ik een dooie rat in mijn keel heb…en ik heb totaal geen soepele heupen maar eventjes had ik gewoon zo’n momentje. Zo’n momentje waarop je denkt dat je het wel kan, die heb je gewoon soms…eventjes…voor een paar minuutjes.

Gelukkig ben ik niet in die stangen gaan hangen en ben ik gewoon lekker blijven zitten…want ik ben bang dat ik anders mega voor schut had gestaan…want zeg nou eerlijk…wie zit er nou te wachten op een Mel die slingerend en zingend aan de stangen in de trein hangt? Niemand toch!

Daar ben ik weer! Ik heb nu ff niks te doen dus tja wat ga je dan doen? Bloggen natuurlijk! Owww wacht jullie zullen vast wel nieuwschierig zijn en vragen jullie af of zusje haar test gehaald heeft. Jaaaa dat heeft ze! Test nummer 2 heeft ze vrijdag gedaan en daar krijgen we over 2 a 3 weken de uitslag van. Tot zover het nieuwsbericht…Let’s blog now!

Vandaag is het open dag van het MA en dus zit ik tot 9 uur op schooltje. Nou ja tis in iedergeval wel een manier om mijn uren te halen. Want iedereen komt uren tekort, tja zoveel gaan we ook niet naar school natuurlijk.

Eigenlijk weet ik nog niet echt waar ik voor de rest over ga bloggen…misschien hebben we suggesties? Oooh wacht ik weet het laten we het over de zomervakantie hebben! Ik weet namelijk niet wat ik wil gaan doen…vakantie of thuis blijven. Eigenlijk wil ik best graag thuis blijven…ik heb niet echt zin om koffers in te pakken en weer dingen te verzamelen die je nodig hebt op vakantie. Dus wat is dan de beste oplossing? Juist! Thuisblijven dus…maar ja wat ga je dan doen? Uhm nou ja leuke dingen zoals attractieparken bezoeken en misschien een nachtje weg ofzo. En dat terwijl ik een vakantie mens ben…ik kan eigenlijk gewoon niet een jaar zonder vakantie. Dat heb ik 1 jaar gedaan maar dat is mij zooooo slecht bevallen. Ik heb nu iets bedacht waardoor we misschien snel en makkelijk een vakantieland kunnen kiezen…dat word ezeltjeprik op de landkaart!

Ik geloof dat mijn verhaal wel ongeveer een beetje lang genoeg is geworden…dusss zeg ik…later alligator! Misschien dat ik jullie morgen nog eventjes spreek??!

Ik heb er niet echt meer zin in…mijn motivatie is weg. Vroeger was er niks leukers als dit maar nu…nu is het anders, ben ik anders? Nee niet dat ik weet. Ik ben dezelfde Mel van 4 jaar geleden…oke wijzer geworden en volwassener maar hetzelfde. Waarom kan het dan toch dat ik er geen zin meer in heb en vooral geen motivatie meer? Ik ben jaloers op de mensen om mij heen die het wel hebben…die wel die passie in hun hart voelen. Echt, ik probeer de motivatie te vinden en te zorgen dat ik meer zin erin krijg maar het werkt niet. Ik moet nog een half jaar dus het is nog uit te zitten maar aan de ene kant vind ik mijn opleiding juist zo leuk. Dat creatieve dat trekt mij gewoon aan…maar ik heb er geen zin in. Ik baal dat ik die motivatie kwijt ben. Dit was juist de opleiding voor mij…tenminste toen. Nu dus blijkbaar niet meer. Mijn eerste examinerend gesprek heb ik verknald…kwam dat door de verdwijnende motivatie? Of ben ik makkelijker geworden? Anyway ik wil het veranderen ik wil ervoor gaan…gewoon proberen om zoveel mogelijk in mijn portfolio te krijgen. Ik moet ervoor gaan…al is het om te bewijzen dat ik het kan en dat is meer dan genoeg.

Nee echt ik vraag niks aan jullie…nou ja oke een beetje dan…misschien vraag ik wel een klein beetje medeleven. Waarom vraag ik mij ook eigenlijk af want zo shocking is het niet. Ik stond vanmorgen namelijk al om kwart over 5 naast mijn warme bedje…jaaaa wat ik al niet over heb voor mijn lieve zusje. Zij moet namelijk de test doen voor het meest gehaatte beroep allertijden…jeps she’s one of them now. Ik bedoel, nou ja ik praat nu natuurlijk over die blauwe mensjes…wat? de smurfen? Neeeeheee de politie! Ik stond om half 7 te wachten op de bus en kon alleen maar denken aan mijn heerlijke warme bedje. Waarom ik met mijn zusje meeging vraag je,je nu waarschijnlijk af? (om even van de hak op de tak te springen) Nou ik weet de weg daar op mijn duimpje…nou ja duimpje is ook overdreven…ik weet hoe je moet met de trein, metro en hoe je er naartoe moet lopen. Al snel zaten we in de trein waar het muisstil was omdat iedereen zit te denken aan de warme bedjes die zij achterlieten. Nou ja het was stil…totdat mijn hyper zenuwachtige zusje de coupe in kwam. Ik heb haar maar een Sudoku laten maken…al kreeg ze hem niet af van de zenuwen maar rustiger geworden was ze wel. Eenmaal bij de grote enge politieschool aangekomen heb ik dr geknuffeld, succes gewenst en gezegt dat ze het kan. En nu 1 uur later zit ik alweer ffies op school…denkend aan zusje en hopend dat alles goed gaat. Want dit is haar droom…ze wil al zo lang bij de politie (landmacht, marine, marechaussee of iets dergelijks). De rest van de dag ga ik voor haar duimen tot het moment dat ik haar weer ophaal…en dan blijft het 2 weken spannend want dan hoort ze pas of ze door is. Pff zelfs ik ben nu zenuwachtig voor haar….maar ze kan het dat weet ik zeker!

Pssstttt ik ben het weer! Jaja weer eens terug van weggeweest want tja hoe hard ik ook mijn best wil en blijf doen…elke dag bloggen is toch ietsjes teveel voor mij. Maar ik ben dr nu wel weer eens een keer! Nog altijd twijfelend als altijd en nog even chaotisch. Fijn het is 2009! Jaaa we hebben weer een nieuw jaar….een nieuw jaar met nieuwe voornemens en nieuwe verwachtingen…heb ik voornemens? Nope helemaal niet. Ik blijf gewoon ik…misschien ga ik weer een poging doen met afvallen nou ja misschien…ik ga weer een poging doen. 1 van de vele…want de laatste tijd heb ik alleen maar gezegd dat ik af ging vallen en dan hield ik het 1 dag vol en daarna dus niet meer….MAAR…jaa er is een maar mensen haha. Midden mei gaat mijn schoonzusje trouwen en natuurlijk wil ik er dan ook lief en leuk uitzien in mijn jurk en dus moet ik dus een paar kilootjes kwijt. Gaat